Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

 

Διαφημίστε την επιχείρησή σας ΜΟΝΟ απο 10 ευρώ τον μήνα


Συζητήσεις… επί Μακρόν. Ο Διονύσης Παρούτσας γράφει με αφορμή τις γαλλικές εκλογές και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Οι γαλλικές εκλογές που τέλειωσαν με την νίκη του Ε. Μακρόν, αναπτέρωσαν τις ελπίδες των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων ανά την γηραιά ήπειρο, ότι το μεταπολεμικό φιλειρηνικό εγχείρημα της Ένωσης δεν πρόκειται να εκπνεύσει.

753

Και δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτέλεσε τον συνεκτικό ιστό για την παραγραφή και απεμπόληση μακροχρόνιων αντιπαραθέσεων και πολεμικών συρράξεων, οδηγώντας σε μια ειρηνική συμβίωση που διάρκεσε για περισσότερο από εξήντα χρόνια. Ποτέ πριν η Ευρώπη δεν γνώρισε τόσο μακρόχρονη περίοδο ηρεμίας, ειρήνης και ευημερίας. Θα ήταν μεγάλο κρίμα εάν οι οικονομική συγκυρία του παρόντος αιώνος οδηγούσε στην απώλεια αυτών των σπουδαίων κατακτήσεων και η νίκη του Μακρόν αποτελεί, τουλάχιστον, ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Εμείς οι Έλληνες, για μια ακόμη φορά, προσβλέπουμε σε εξωτερικούς παράγοντες, τους οποίους θα μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε ώστε να τη «βγάλουμε καθαρή». Εξάλλου  νέος Γάλλος πρόεδρος έχει δηλώσει ρητά ότι επιθυμεί μία περαιτέρω διευθέτηση του ελληνικού χρέους και θα στηρίξει μία τέτοια προοπτική.

Ας μην κρατάμε όμως και μεγάλο καλάθι. Όταν εκλεγόταν προ τετραετίας ο Φρανσουά Ολάντ, και τότε είχαμε αναθαρρήσει και ελπίζαμε ότι η Γαλλία θα πρωτοστατούσε στη σωτηρία της καθημαγμένης μας χώρας. Δυστυχώς όμως δεν πρόκειται να μας σώσει κανείς.

Πρώτον και κύριον, διότι, για φέτος τουλάχιστο δεν γίνεται τίποτα. Ο Μακρόν θα πρέπει να δει τι θα γίνει στην ίδια του τη χώρα όπου θα έχει από τη μια τη Λεπέν και από την άλλη τον Μελανσόν, να του κάνουν τη ζωή δύσκολη, και την ανεργία στη χώρα του να χτυπάει κόκκινο φτάνοντας το 10% με το 24% των νέων να είναι άνεργοι, όταν στη Γερμανία η ανεργία βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, κάτω από το 6%.

Επίσης δεν θα μπορέσει να κάνει τίποτε ακόμη εξαιτίας των επερχόμενων εκλογών. Οι Γερμανοί πηγαίνουν σε εκλογές το Σεπτέμβριο, οι Ιταλοί στις αρχές του 2018. Αυτό που ζητά η Γαλλία είναι να υπάρξει ένας κοινός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός στην ευρωζώνη και ένας κοινός υπουργός Οικονομικών. Κι εμάς θα μας βόλευε ιδιαίτερα κάτι τέτοιο. Θα ήταν σαν η Ελλάδα να ήταν για την Ευρώπη ότι είναι η Ευρυτανία για την Περιφέρεια Στερεάς. Φτωχή μεν, αλλά όλο και κάτι ξεκλέβει από τον γενικό προϋπολογισμό.

Επίσης ζητάει να μειώσει η Γερμανία το εμπορικό της πλεόνασμα. έτσι ώστε να εισάγει περισσότερα από τις άλλες χώρες της Ε.Ε. και να τις βοηθήσει να ανακάμψουν, ενώ έχει ταχθεί και υπέρ ενός προγράμματος επενδύσεων για να τονωθεί η ανάπτυξη.

Βέβαια η Γερμανία ούτε να ακούσει δεν θέλει κάτι τέτοιο και παρόμοιες αναφορές τρελαίνουν την Μέρκελ η οποία δήλωσε ότι δεν τίθεται ζήτημα παρέμβασης για μείωση του γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος, το οποίο, όπως χαρακτηριστικά είπε, οφείλεται στην υπεροχή των γερμανικών προϊόντων! Είναι λογικό. Όποιος έχει δεν θέλει να τα μοιράζει στον ένα και τον άλλο!

Το ζήτημα, όμως, είναι ότι την ίδια στιγμή η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ, οι οποίες διαμαρτύρονται για το γερμανικό πλεόνασμα και απειλούν να λάβουν προστατευτικά μέτρα για να στηρίξουν τα δικά τους προϊόντα και θέσεις εργασίας.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Μακρόν προεκλογικά είχε παρουσιάσει ένα συνδυασμό προτάσεων, προκρίνοντας έναν «ευρωπαϊκό προστατευτισμό», δηλαδή μέτρα στήριξης των ευρωπαϊκών προϊόντων και των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων από τον διεθνή ανταγωνισμό.

Προτείνει, δηλαδή, στη Γερμανία να αφήσει επιτέλους χώρο στους Ευρωπαίους εταίρους της προκειμένου να αναπτυχθούν, έτσι ώστε και αυτοί να τη στηρίξουν στη μάχη που φαίνεται να ξεκινά με τις ΗΠΑ για το ξαναμοίρασμα της τράπουλας του διεθνούς εμπορίου.

Μετά την εκλογή του, η πρώτη χώρα που θα επισκεφθεί ο Μακρόν θα είναι η Γερμανία και την Άνκελα Μέρκελ και μετά και τις γερμανικές εκλογές εκτιμάται ότι θα έχουμε μία αναβίωση του ισχυρού γαλλογερμανικού άξονα με κοινό στόχο την διάσωση της ΕΕ εναντίον του Brexit. Έχει ξεκαθαρίσει ότι θα προσπαθήσει να κάνει «τραπεζίτες, ταλέντα, ερευνητές, ακαδημαϊκούς» να διασχίσουν τη Μάγχη και να περάσουν στη Γαλλία.

Τελικά όλα είναι ένα παιχνίδι, μια παρτίδα σκάκι για ικανούς παίχτες. Το ζήτημα είναι να προβλέψεις τις κινήσεις, κι αν τα καταφέρεις σε γράφει η Ιστορία και ωφελείς τους ανθρώπους. Μπορεί ο Μακρόν να φτάσει στο ύψος που απαιτούν οι περιστάσεις; Μπορεί να είναι ο διάδοχος των Αντενάουερ, Μονέ, Σπινέλι και Καραμανλή;

Γιατί σκεφτείτε: τον Ιούνιο του 1959, δεν υπήρχε ούτε ευρωκρίση, ούτε συριακός πόλεμος, ούτε προσφυγικό ζήτημα, ούτε κίνδυνος ισλαμοποίησης στην Τουρκία, ούτε τίποτε από όσα μας απασχολούν σήμερα. Κι όμως, ο ικανότατος στη διαχείριση της παγκόσμιας σκακιέρας Καραμανλής, υπέβαλε την αίτηση σύνδεσης στην ΕΟΚ.

Με αποτέλεσμα εξήντα χρόνια μετά, εκείνη η απόφαση να έχει δημιουργήσει ένα απίστευτο δίχτυ προστασίας γύρω από τη χώρα, να την έχει κάνει προορισμό ελπίδας για εκατομμύρια απεγνωσμένους ανθρώπους, να χρωστάει του κόσμου τα δισεκατομμύρια κι όμως να μην έχει χρεωκοπήσει, να μην έχει γίνει Αργεντινή και Βενεζουέλα.

Κάτι τέτοιο περιμένουμε για τα παιδιά μας από τον Μακρόν ή από οποιονδήποτε Μακρόν επιλέξει η μοίρα να διαχειριστεί τις ζωές τους.