Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ev media-logo

 


Το συμπέρασμα από την πυρκαγιά. Ο Διονύσης Παρούτσας γράφει στον απόηχο της φωτιάς στο Καρπενήσι (έντυπη έκδοση)

Προχτές (σ.σ Δευτέρα 16/10) στην πόλη μας βιώσαμε μια κατάσταση που μόνο όσοι την έχουν ζήσει μπορούν να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται. Ο λόγος φυσικά για την πυρκαγιά που ξέσπασε λίγο πιο πάνω από την Πειραϊκή και έφτασε καίγοντας τη λαγκαδιά, μέχρι το ξενοδοχείο Άβαρις. Για μια-δυο ώρες, η συγκλονιστική σκηνή των φλεγόμενων βουνοκορφών σχημάτιζε ένα εφιαλτικό Δαντικό τοπίο. Ο αρχικός τρόμος στη θέα του πυκνού σύννεφου που ορθώνονταν προς το Βελούχι, έδωσε βαθμιαία τη θέση του στην απορία και τις διαμαρτυρίες για την καθυστέρηση των εναέριων μέσων, τα οποία σύμφωνα με ειδικούς και μη έπρεπε να είχαν κάνει την εμφάνισή τους από την πρώτη κιόλας στιγμή.

fotia-avaris-dromos11

Εντούτοις αυτό ακριβώς ήταν μια επανάληψη του φαινομένου που παρατηρείται πάντοτε σε τέτοιες περιπτώσεις, που ο καθένας θεωρεί ότι είναι μοναδικός και ότι όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από αυτόν. Κανείς δε σκέφτηκε ότι την ίδια ώρα τα αεροπλάνα και το ελικόπτερο χρειαζόταν και στην Εύβοια, ή κάπου αλλού και ότι αυτοί που είχαν την ευθύνη της πυρόσβεσης είχαν ευρύτερη εικόνα και μπορούσαν να πάρουν ψυχραιμότερα τις αποφάσεις.

Όμως αυτή η φωτιά, που –δόξα τω Θεώ– δεν είχε τα καταστρεπτικά αποτελέσματα που θα μπορούσε,  δεν προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία. Προετοιμαζόταν χρόνια τώρα, και ήταν απλά θέμα χρόνου να εκδηλωθεί, αφού κάθε χρόνο η ίδια απροσεξία και απρονοησία εμποδίζει τον καθαρισμό των χωραφιών, των δασικών εκτάσεων αλλά και την σωστή προετοιμασία των πυροσβεστικών μέσων που θα χρειαζόταν σε περίπτωση που ξεσπούσε. Και φύλαξε η Προυσιώτισσα και δεν επεκτάθηκε καθώς ο αέρας έπεσε το απόγευμα. Διαφορετικά τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ολέθρια.

Αρκεί να σκεφτούμε ότι ένα πυροσβεστικό όχημα μπορεί να καλύψει πυροσβεστικά μια απόσταση, ας πούμε 150 μέτρων το πολύ. Για ένα μέτωπο 2 χιλιομέτρων όπως ήταν αυτό που αναπτύχθηκε στο μέγιστο σημείο της, θα απαιτούνταν θα απαιτούνταν 15 οχήματα!  Δηλαδή, πολύ - πολύ περισσότερα από τα δύο που είχαμε διαθέσιμα τη Δευτέρα! Αν μάλιστα φυσούσε περισσότερο, ακόμα κι αυτά θα ήταν αδύνατο να κάνουν οτιδήποτε.

Βασική αιτία βέβαια είναι τα φυσικά φαινόμενα. Η τόσο μεγάλη και παρατεταμένη ξηρασία, έχει ως φυσικό συνεπακόλουθο την ανάφλεξη των δασικών περιοχών, και την ακαριαία μετάδοση της φωτιάς, αφού τα πάντα είναι ξερά, ενώ η παραμικρή σπίθα είναι ικανή να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές..

Υπάρχει επίσης και η αμέλεια, η κακή εκτίμηση των γεγονότων όπως συμβαίνει ιδιαίτερα με κάποιους απρόσεκτους αγρότες, οι οποίοι χωρίς φυσικά να έχουν πρόθεση, αλλά πολύ απρόσεκτα, ανάβουν φωτιές στην ύπαιθρο για διάφορους λόγους.

Και ύστερα είναι η κακή οργάνωση. Όλοι όσοι έχουν κάποια πείρα από δασικές πυρκαγιές γνωρίζουν ότι η φωτιά δεν σβήνεται με τα αεροπλάνα. Σβήνεται στο έδαφος. Το αεροπλάνο μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο στην αρχική προσβολή, όταν η φωτιά είναι μικρή και δεν μπορούν να την φτάσουν οι πυροσβέστες, ή όταν εκείνοι έχουν καταφθάσει, μπορεί να κάνει μια - δυο ρίψεις μπροστά να καθυστερήσει τη φωτιά για να προλάβουν να τη σβήσουν.

Αν η πυρόσβεση στηριχτεί μόνο στο αεροπλάνο, όταν δεν υπάρχουν αξιόμαχες δυνάμεις στο έδαφος, τότε δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα. Και το ζήτημα δεν είναι μόνο η έλλειψη προσωπικού και μέσων. Το θέμα είναι αν το προσωπικό αυτό είναι σωστά εκπαιδευμένο και δεν χάνει δευτερόλεπτο. Αυτό προϋποθέτει ότι με το που θα φτάσουν στη φωτιά θα λειτουργήσουν επαγγελματικά, ότι γνωρίζουν τους δρόμους και ότι δεν φοβούνται να βγουν από το δρόμο.

Αντίθετα, αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι ένας νέος και …πρωτότυπος τρόπος επέμβασης: Τρέχουν οι δυνάμεις και πάνε στον πλησιέστερο με την πυρκαγιά δρόμο. Αν η φωτιά είναι εκεί, τη σβήνουν, αν είναι λίγο πιο πάνω, δρουν χλιαρά και περιμένουν τις εναέριες δυνάμεις να πάνε να την τελειώσουν. Όταν όμως η φωτιά πάρει διαστάσεις, μέχρι να έρθει το αεροπλάνο έχει ξεφύγει.

Τέλος, το 1998 υπήρξε μεταφορά της δασοπυρόσβεσης από την δασική στην πυροσβεστική υπηρεσία Αυτό τελικά αποδείχθηκε μέγα λάθος. Κι αυτό γιατί σταματώντας τα κονδύλια προς τη Γενική Γραμματεία Δασών για καθαρισμό και προληπτικές παρεμβάσεις, συγκεντρώθηκε μεγάλη βιομάζα που πλέον αποτελεί σκέτη πυριτιδαποθήκη στα βουνά της πατρίδας μας. Εξ άλλου όταν η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει ειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό είναι αναπόφευκτο να προβαίνει σε λανθασμένους χειρισμούς.

Τέλος πάντων. Τα χειρότερα αποφεύχθηκαν, αν και όχι για εκείνους που έχασαν σε μια στιγμή μέρος της περιουσίας τους και είδαν τον κόπο τους να καταστρέφεται σε μισή ώρα. Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα, είναι η Πολιτική Προστασία να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα και να διοργανώσει ένα νέο σχέδιο αντιμετώπισης παρόμοιων καταστάσεων. Διότι αν η φωτιά περνούσε στα δάση των Γοργιανάδων και των Κορυσχάδων, θα σταματούσε στο Θέρμο! Ή αν γυρνούσε προς το Καρπενήσι, τότε σήμερα τα κλάματα θα ήταν πολύ περισσότερα.

Ξέροντας πως για τα επόμενα χρόνια, τα δάση που μας περιβάλλουν θα είναι κατάξερα και ακαθάριστα, πρέπει απαραιτήτως να είμαστε όλοι μας ιδιαίτερα προσεκτικοί και πάνω απ' όλα προνοητικοί.