Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

ev media-logo


Οι ωδίνες μιας μυοτοκίας. Ο Διονύσης Παρούτσας για τις εκλογές στην Κεντροαριστερά, τη Φώφη, τον Θεοδωράκη & τον Μπακογιάννη

Αν και με πρόλαβε, χτες, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Πολλάκης, εγώ είχα σκεφτεί τον τίτλο από την Κυριακή, κι έτσι δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό και να μην τον χρησιμοποιήσω.

779

Ο λόγος φυσικά για τα εκλογικά αποτελέσματα στο χώρο της κεντροαριστεράς, τόσο σε πανελλήνιο επίπεδο όσο και επιχωρίως. Οι πιστοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται ασφαλώς ότι τον περασμένο μήνα, είχαμε αναφερθεί στις διαδικασίες αυτές και τη σημασία που μπορεί να έχουν για την ευρύτερη πολιτική σκηνή της χώρας μας και για την πρόοδο της κοινωνίας μας. Κλείνοντας εντούτοις επισημαίνονταν ότι "…ίσως η κίνηση για την ενιαία εκπροσώπηση του κέντρου να είναι μια πομφόλυγα που οσονούπω θα διαρραγεί. Ίσως να μην έχει συνέχεια και πιθανώς να μην είναι τόσο ανιδιοτελής όσο οι ίδιοι διατείνονται. Εντούτοις όπως όλες οι πομφόλυγες ιριδίζει και λάμπει και ανεβαίνει ψηλά. Και αν μη τι άλλο δίνει ένα αισιόδοξο μήνυμα ότι στο κάτω-κάτω της γραφής το καζάνι βράζει και σύντομα θα δώσει ό,τι είναι να δώσει."

Απ' ότι φαίνεται, δυστυχώς, ο βρασμός δεν ήταν και τόσο έντονος. Ή μπορεί να φταίει και το ότι η χύτρα είναι παλιά και με χαλασμένο λάστιχο, με αποτέλεσμα η πίεση να εκτονώνεται σε διαφορετικά σημεία, έτσι ώστε να μην μπορεί να αρχίσει η πραγματικά ουσιαστική διεργασία.

Έτσι ο Πολλάκης, έγραψε: "ΩΔΙΝΕΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΚΕΝ ΜΥΝ  ή (επί το κρητικότερον) Εκοιλοπονιε το βουνό και γέννησε ένα ποντικό ..... Πάλι η Φώφη, πάλι ΠΑΣΟΚ (ποια συμπαράταξη και βρούβες) Καλορίζικη ...".

Αντιπαρερχόμενοι το εριστικό του ύφους, τις ανορθογραφίες και τους σολοικισμούς, ας μείνουμε στην ουσία. Ποιος φταίει που δόθηκε η ευκαιρία στον υφυπουργό να ξιφουλκήσει; Μα φυσικά η ίδια η Γεννηματά και οι συν αυτή, οι οποίοι απέτυχαν να "διαβάσουν" τις ανάγκες της κοινωνίας. Τι να τις κάνουν τις 210.000 ψήφους, όταν πάνω από τις μισές από αυτές, είναι ανθρώπων που αποτελούσαν άλλοτε τον σκληρό πασοκικό πυρήνα; Ποια τύχη μπορεί να έχουν προσωπικότητες που φέρουν (δικαίως ή αδίκως δεν έχει καμία σημασία) το βάρος μιας δεκάχρονης λιτότητας που διέλυσε τον κοινωνικό ιστό;

Το "νέο" κέντρο έπρεπε να συγκινήσει ομάδες πληθυσμού σαν αυτές που προσέρρευσαν αθρόα και αβίαστα για να βοηθήσουν τους πληγέντες στην Μάντρα. Τους νέους που δεν χρησιμοποιούν στις παρέες τους την κλασσική πανελλήνια έκφραση που αρχίζει από "μ" και τελειώνει σε "κας" αλλά απευθύνονται ο ένας στον άλλον με την πρόσρηση "ρε φίλε". Τους εικοσιπεντάρηδες των οποίων η απασχόληση με το LOTRO, δεν θεωρείται μομφή, κι όποιος δεν ξέρει τι είναι αυτό, τότε δικαίως πήγε να ψηφίσει την Φώφη σε αυτές τις εκλογές. Κοινό-στόχος τους έπρεπε να είναι το ίδιο κοινό με αυτό που απευθύνεται η διαφήμιση της "Αμίτα Μόσιον" που το συναρπάζει η έννοια της "θετικής ενέργειας".

Ένας από τους αξιολογότερους ανθρώπους της πόλης μας είναι ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ο οποίος ασχολήθηκε επί μακρόν με τα κοινά και εξ αυτού διαθέτει ιδιαίτερα οξυμένο πολιτικό αισθητήριο. Να πώς εξήγησε την περασμένη εβδομάδα τα αποτελέσματα των εκλογών, στα Ευρυτανικά Νέα:

"Ο κ. Θεοδωράκης υπέπεσε στο λάθος που υπέπεσε και ο κ. Παπανδρέου. Και οι δύο νόμιζαν ότι απευθύνονται σε μία χώρα της Βόρειας Ευρώπης, με έναν ώριμο πληθυσμό. Αλλά εδώ είναι Ελλάδα. Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ήταν πράγματι ένας άνθρωπος αξιόλογος, με πολύ σοβαρές θέσεις και με δυνατότητα να τις κοινοποιεί χωρίς να έχει κάποιον ενδοιασμό, άσχετα αν πάει κόντρα στο ρεύμα. Αν είχε στήσει τον μηχανισμό του μέσα στα τρία χρόνια, θα ήταν σε διαφορετική θέση. Δεν είχε κομματικό μηχανισμό".

Αυτή ακριβώς η άποψη, όμως, είναι αυτή που έφερε τα συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ο Γιάννης, επηρεασμένος από τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύτηκε ως τώρα, (αναγκαστικά αφού σε αυτή την κοινωνία δραστηριοποιήθηκε) βλέπει μόνο τα πράγματα που δικαιολογούν αυτή την άποψη. Όμως η Ελλάδα έχει μετεξελιχθεί, ο πόνος που βίωσε αν μη τι άλλο την έχει οδηγήσει σε ατραπούς που όσοι μιλούν εκ του ασφαλούς απλά δεν μπορούν να τις διακρίνουν. Δεν φταίει ο κόσμος που δεν μπορεί να ταυτιστεί με την ωριμότητα. Φταίει ο πομπός που στέλνει λάθος μήνυμα σε αυτιά συντονισμένα σε άλλη συχνότητα.

Έχω την πικρή αίσθηση ότι οι εξελίξεις στην κεντροαριστερά των τελευταίων ημερών απλά βάζουν ταφόπλακα στην παράταξη. Με την πόλωση που θα επικρατήσει στις εκλογές, ο χώρος θα αφανιστεί και θα είναι τυχεροί αν συγκεντρώσουν πάνω από 6%. Κι αυτό γιατί δεν μπορούν να εμπνεύσουν αισιοδοξία, δεν ξέρουν τον τρόπο να απευθυνθούν στους ανθρώπους που αποζητούν την ελπίδα, δεν γνωρίζουν ούτε τον κώδικα, ούτε την γλώσσα, ούτε τα μέσα.

Ο Θεοδωράκης τα ήξερε όλα αυτά, αλλά αποδείχθηκε ότι ο ίδιος έχει μια "οροφή" ένα σημείο πάνω από το οποίο δεν μπορεί να πετάξει. Η αναγέννηση του χώρου θα παραμείνει ξανά ένα όνειρο αναμένοντας κάποιον που θα μπορέσει να αναλάβει τα ηνία, θα χειριστεί τις καταστάσεις και θα μπορέσει ίσως να εκμεταλλευτεί και την έξοδο της χώρας από την κρίση, προς όφελος της χώρας όμως.

Υπάρχει άραγε κάτι που να διαφαίνεται στον ορίζοντα; Πιθανώς ναι, πιθανώς να βγει με φλας από τα δεξιά και μάλιστα ίσως να είναι περισσότερο γνωστός στους αναγνώστες της στήλης απ' ότι σε άλλους. Ο λόγος για τον Κώστα Μπακογιάννη!

Αρκεί να δει κανείς τις δημοσιεύσεις του στο "φέις μπουκ", την παρουσία του στα νεανικά ΜΜΕ, τον τρόπο που έχει να απευθύνεται στους νέους. Αρκεί να δει τη σταδιακή πορεία του, στην οποία μένει συνεπής. Αρκεί να παρακολουθήσει την πολιτική του σκέψη που καθώς ο ίδιος ωριμάζει αποκρυσταλλώνεται και σχηματοποιείται.

Βέβαια έχει μεγάλα βαρίδια στα πόδια του κι αυτά δεν είναι άλλα από την -εκ… μητρός- καταγωγή του. Θα πρέπει να συγκρουστεί με συγγενείς και φίλους, συμμάχους και εχθρούς. Πρέπει ο ίδιος να προσεγγίσει συναισθηματικά την κεντρώα νοοτροπία, αφήνοντας τις όποιες νέο-λιμπεραλιστικές απόψεις από τις οποίες ίσως εμφορείται, κατά μέρος.

Όπως και να το κάνεις αυτοί είναι δύσκολοι καιροί για ήρωες. Και μάλιστα για ήρωες που δεν μπορούν ούτε καν να αναπετάξουν μια ιδεολογική σημαία, όπως κάνουν οι ακραιφνώς δεξιοί ή οι ακραιφνώς αριστεροί. Κι αφού δεν γίνεται, τι να γίνει! Θα σκύψουμε τα κεφάλια, θα υποστούμε το νέο ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Δημοκρατία και τον …νέο ΣΥΡΙΖΑ, θα ψηφίσουμε κάποιον από αυτούς και θα κλείσουμε τα μάτια αναπολώντας μιαν Ελλάδα που θα μπορούσε να είναι, αλλά δεν είναι!

Κι ας μη φορτώσουμε την ευθύνη γι' αυτό σε κανέναν!



Σχόλια  

 
0 #1 Αρίστος 30-11-2017 20:18
Ενδιαφέρον το άρθρο σας κ. Παρούτσα. Θα πρόσθετα όμως πως αυτή τη στιγμή λείπουν οι προσωπικότητες ατην πολιτική σκηνή που θα ενώσουν τον κόσμο αντί να τον διχάζουν. Ο κ. Μπακογιάννης κάνει μια μικρή διαφορά προς το παρόν. Ωστόσο, αν θέλει να κάνει τη διαφορά μελλοντικά, θα πρέπει να συγκρουστεί και με κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες στον χώρο όπου ανήκει και μας φέραν στην κατάσταση αυτή. Αυτό περιλαμβάνει και την σύγκρουση με μερίδα του επιχειρηματικού κόσμου που είναι σε μεγάλο βαθμό κρατικοδίατη. Κι άλλα πολλά που ο χώρος είναι μικρός για να τα παραθέσουμε. Αν το κάνει, ο κόσμος θα τον υποστηρίξει σίγουρα.
Παράθεση