20 Μαΐου 2022

Ο “επαρχιωτισμός” των Αθηναίων και των Θεσσαλονικέων

Οι κάτοικοι των δύο μεγάλων μητροπολιτικών κέντρων της Ελλάδας, δηλαδή οι πολίτες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, απολαμβάνουν τα υψηλότερα εισοδήματα ανά άτομο στη χώρα, με πρώτους και με μεγάλη διαφορά τους πολίτες της Αθήνας. Για αυτόν τον λόγο δεν είναι τυχαίο πως στην Αθήνα, όπως επίσης και στην Θεσσαλονίκη, εδρεύουν πολυεθνικές εταιρίες τεχνολογίας και μεγάλες εγχώριες βιομηχανικές μονάδες. Σε αυτές τις δύο μεγάλες μητροπόλεις, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, οι οποίες δέχονται πλήθος τουριστών, υπάρχουν ή είναι υπό κατασκευή μεγάλα έργα υποδομών, που αλλάζουν άρδην την όψη τους.

Τα κολοσσιαία για τα δεδομένα της χώρας ΜΜΜ τα οποία διευκολύνουν στις μετακινήσεις τους, καθημερινά, εκατομμύρια επιβάτες, μειώνοντας το χρόνο μεταφοράς, κυρίως στην Αθήνα και δευτερευόντως και στην Θεσσαλονίκη, σε συνδυασμό με τα εμπορικά κέντρα, τα οποία προσφέρουν πλήθος αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και τα άρτια σε ποιοτικά προϊόντα καταστήματα κάθε λογής, δημιουργούν μία αμερικανοποιημένη καταναλωτική κοινωνία. Ο άκρατος καταναλωτικός τρόπος λειτουργίας της κοινωνίας, δημιουργεί μία κουλτούρα, η οποία προβάλλεται από τα επίσης μεγάλα για τα δεδομένα της χώρας ΜΜΕ, τα οποία εδρεύουν σε αυτές τις δύο μεγάλες μητροπόλεις, που απέχει μακράν από το σύνολο της ζωής των κατοίκων της επαρχίας.

Προβάλλουν όμως μία θαμπή εικόνα για την κατάσταση της χώρας μας, καθώς τις περισσότερες φορές κωφεύουν εκκωφαντικά ως προς τον αναθεωρητισμό των γειτόνων μας στο Αιγαίο, στο Λιβυκό Πέλαγος, στη Θράκη, και στα βόρεια σύνορα μας με την Αλβανία, που εγείρει διεκδικήσεις με πρόφαση το ζήτημα των Τσάμηδων. Επίσης και η Βόρεια Μακεδονία, παρά την συμφωνία των Πρεσπών, συνεχίζει να έχει αναθεωρητική πολιτική έναντι της χώρας μας. Προσπαθεί όπως έκανε και στο παρελθόν η ψευδοεθνότητα τον “Μακεδόνων”, από την εποχή που ο Τίτο την δημιούργησε, να διεκδικήσει όπως και σήμερα η Βόρεια Μακεδονία με τις αλυτρωτικές της βλέψεις – τότε ως ομόσπονδη πολιτεία της Γιουγκοσλαβίας, τώρα ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα – εδάφη, και ιδιαίτερα την Θεσσαλονίκη με το ζωτικής για αυτούς λιμάνι της, όπως επίσης και να καπηλευθεί μεγάλο μέρος της αρχαίας μας πολιτιστικής κληρονομιάς και ιστορίας.
Δυστυχώς οι νέοι μας των μεγάλων αστικών κέντρων, αν και διαβάζουν βιβλία, καθώς το 90% της βιβλιοπαραγωγής καταναλώνεται στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, οι περισσότεροι αναλώνονται σε αναρχικά, αριστερίστικα και ακροδεξιά αναγνώσματα. Τα βιβλία αυτά φυσικά δεν προσφέρουν την ταυτότητα του φιλολογικού και φιλοσοφικού υπόβαθρου, που θα πρέπει να έχουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, σε μία χώρα η οποία απειλείται από παντού.

Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι πως οι νέοι μας αρνούνται ή δεν θέλουν να καταλάβουν την αληθινή κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή μας, καθώς και πρόσφατα στον κόσμο, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αρνούνται να πιστέψουν πως οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι οι μόνοι πυλώνες σταθερότητας, δημοκρατίας, ειρήνης και ασφάλειας στον πλανήτη. Υπάρχουν επίσης κάποιοι ακροδεξιοί, που δραστηριοποιούνται ασκώντας υπέρμετρη βία στα κέντρα των δύο μεγάλων ελληνικών πόλεων. Είναι γραφικοί και γελοίοι στις πορείες τους. Πιστεύουν στο μύθευμα της σωτήριας επέμβασης για τον ελληνισμό από το «ξανθό γένος». Συγκρούονται με αναρχικούς, αριστερούς και αστυνομικούς, με τέτοιο τρόπο σαν αυτοί να είναι οι εχθροί που αν κατατροπώσουν θα σώσουν την Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά, δηλαδή την πλευρά των αριστεριστών και των αναρχικών, κάποιοι στις δήθεν αντιπολεμικές τους πορείες κραυγάζουν συνθήματα του τύπου: «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!», «Έξω από ΝΑΤΟ, ΕΕ!», «Έξω οι βάσεις από την Ελλάδα!», «Καμία συμμετοχή της χώρας μας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους!» λες και η στήριξη στον χειμαζόμενο Ουκρανικό λαό, ο οποίος δέχεται μία βάρβαρη επίθεση από την Ρωσία, αποτελεί ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Επίσης γεμίζουν παντού τις δύο μεγάλες μητροπόλεις με αφίσες, πάνω τους γράφονται παράλογα συνθήματα γεμάτα μίσος και μισαλλοδοξία. Άραγε δεν θα ζητούσαμε κι εμείς βοήθεια από τις χώρες της Δύσης, αν βρισκόμασταν αντιμέτωποι με μία τουρκική εισβολή στο Αιγαίο και στην Θράκη;

Επίσης ένα αποκρουστικό και συνάμα επικίνδυνο σύνθημα των αναρχικών αναφέρει το εξής: «Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του!». Αυτό το σύνθημα μάλιστα υπάρχει παντού σε φυλλάδια στα κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η πιο επαίσχυντη όμως πράξη αυτών των ψευδοεπαναστατών, η οποία καταδεικνύει την άγνοια τους, για το τι πραγματικά συμβαίνει στην ευρύτερη γειτονιά μας, είναι η καύση της ελληνικής σημαίας. Αυτή η συγκεκριμένη πράξη δείχνει τον “επαρχιωτισμό” τους. Γίνεται με προκλητικό τρόπο μπροστά στους αστυνομικούς, οι οποίοι φέρουν το εθνόσημο. Κατόπιν ακολουθεί συμπλοκή με τους αστυνομικούς, με τέτοιο τρόπο ο οποίος μοιάζει με κακόγουστο παιχνίδι.
Πώς νοιώθουν άραγε οι νησιώτες του ανατολικού Αιγαίου με αυτό το σύνθημα και αυτές τις πράξεις, όταν κάθε μέρα στρατιωτικά, πτητικά μέσα της Τουρκίας κάνουν παράνομες και παράτυπες υπερπτύσεις ακριβώς πάνω από τα σπίτια τους; Πώς νοιώθουν οι ψαράδες μας, αυτών των περιοχών, όταν συνεχώς παρενοχλούνται από το τουρκικό λιμενικό;

Η αντίληψη λοιπόν των παγκόσμιων συσχετισμών, κυρίως από την νεολαία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, είναι κοντόφθαλμη. Καταδεικνύει έναν επικίνδυνο “επαρχιωτισμό”, ο οποίος δηλώνει πλήρη άγνοια ή ακόμη χειρότερα εκφράζει μία εσφαλμένη ανάγνωση της πραγματικότητας. Αυτοί οι ψευδοεπαναστάτες δηλώνουν πως οι Τούρκοι είναι αδέρφια μας, όπως και οι άλλοι γείτονες μας, οι οποίοι είναι έτοιμοι να ανοίξουν μέτωπα στην Ελλάδα από το βορρά, με σκοπό την σίγουρη ήττα της χώρας μας σε μία ενδεχόμενη πολεμική αναμέτρηση με την Τουρκία, η οποία θα λαμβάνει χώρα σε ένα τεράστιο μέτωπο από την ανατολική Μεσόγειο έως την Θράκη.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗΣ
Απόφοιτος ΕΑΠ τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού – Συγγραφέας
Μεταπτυχιακός φοιτητής ΕΑΠ τμήματος Δημιουργικής Γραφής

ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΑΘΛΗΤΙΚΑ