Έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, ο Κώστας Φλώρος, που για δεκαετίες υπήρξε ενεργό μέλος του Προυσού Ευρυτανίας και άνθρωπος με διαρκή παρουσία στα κοινά.

Υπηρέτησε την αυτοδιοίκηση ως αντιδήμαρχος Προυσού, ενώ μέχρι τη συνταξιοδότησή του εργάστηκε ως γραμματέας της κοινότητας, γνωρίζοντας πρόσωπα, ιστορίες και γεγονότα του τόπου όσο λίγοι.

Ήρεμος χαρακτήρας, κοινωνικός μέχρι το τέλος, με καθαρό μυαλό και διαύγεια, συμμετείχε στις συζητήσεις και στη ζωή του χωριού με τον τρόπο που χαρακτήριζε τη γενιά της παλιάς αγοράς, μια γενιά που σταδιακά αποχαιρετά τον τόπο που υπηρέτησε.

Το όνομά του ήταν γνωστό και σεβαστό σε όλη την Ευρυτανία.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

«Ένα ακόμη θλιβερό μαντάτο απλώθηκε απόψε στο χωριό μας… Ο Κώστας ο Φλώρος, ο δικός μας κ. Κώστας, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Πλήρης ημερών, αλλά από εκείνους τους ανθρώπους που δεν φεύγουν απλώς — αφήνουν πίσω τους ένα κενό που δύσκολα γεμίζει. Από τους τελευταίους της παλιάς αγοράς, του κέντρου του χωριού, μιας γενιάς που σιγά σιγά αποχαιρετά τον τόπο που υπηρέτησε και αγάπησε.

Για δεκαετίες ολόκληρες ήταν κομμάτι της πλατείας μας. Εκεί το σπίτι του, εκεί και η καθημερινή του παρουσία. Ως γραμματέας της κοινότητας μέχρι τη σύνταξή του, γνώριζε ανθρώπους, ιστορίες και στιγμές του τόπου μας καλύτερα από πολλούς. Δεν ήταν τυχαίο που σε όλη την Ευρυτανία και όχι μόνο, το όνομά του ήταν γνωστό και σεβαστό.

Κοινωνικός μέχρι το τέλος, με παρουσία ήρεμη αλλά επιβλητική, ο κ. Κώστας ήταν από εκείνους που έδιναν ζωή στην πλατεία και στις κουβέντες της.

Με κάθε τέτοιο αποχαιρετισμό, η αγορά του χωριού μας αδειάζει, η σιωπή θλίβει το νου και η κάθε απώλεια συνθλίβει την καρδιά…. ο κύκλος μιας ολόκληρης γενιάς κλείνει σιγά σιγά μπροστά στα μάτια μας. Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα, Κώστα. Θα μας λείψεις πολύ…», έγραψε, εκπροσωπώντας τον Σύλλογο Προυσιωτών, η Καίτη Φλώρου.