Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019

ev media-logo

Γνωρίστε τον Γιώργο Ζάχαρη: ο Ευρυτάνας "γκουρού" των καινοτόμων επιχειρήσεων που κέρδισε 100 εκατ. $ με ένα tweet

Ο Γιώργος Ζάχαρης (Ζαχαρόπουλος), με καταγωγή από το Μικρό Χωριό, αποτελεί έναν από τους κορυφαίους επενδυτές παγκοσμίως στον τομέα της τεχνολογίας - Ο δρόμος προς την επιτυχία - Ο 49χρονος μιλά αποκλειστικά στα «Ευρυτανικά Νέα» και φωτογραφίζεται με την οικογένειά του - Πώς με ένα tweet κέρδισε… 100 εκατ. δολάρια!

zachary-oikogeneia-mikro-xorio1

Ο Γιώργος Ζάχαρης μαζί με την οικογένειά του, την Αμερικανίδα σύζυγό του Μπρι και τα δύο του παιδιά, στα οποία έχει δώσει ελληνικά ονόματα: Ζωή και Νίκος. Τον συναντήσαμε στο Μικρό Χωριό, στο ξενοδοχείο όπου διέμενε για λίγες ημέρες (Hellas Country Club).


Βρίσκεται στη λίστα «Οι Μίδες», του Forbes, η οποία συγκεντρώνει τους 40 κορυφαίους επενδυτές στον τομέα της τεχνολογίας και μάλιστα στο παρελθόν έχει βρεθεί ακόμα τρεις φορές στη συγκεκριμένη λίστα. Θεωρείται ένας από τους πιο πετυχημένους «γκουρού» των startups, των νέων καινοτόμων επιχειρήσεων, στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.

Έχει επενδύσει συνολικά πάνω από 160 εκατ. δολάρια σε 30 startups, που του έχουν αποφέρει πολλαπλάσια κέρδη. Πριν λίγο καιρό, ένα «τιτίβισμα» στην πλατφόρμα Twitter τον έκανε πλουσιότερο κατά… 100 εκατ. δολάρια.

Το πιο ενδιαφέρον, όμως, στοιχείο έχει να κάνει μάλλον με την… καταγωγή του: ο Γιώργος Ζάχαρης (George Zachary) κατάγεται από το Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας, «νιώθει Έλληνας», και παραχώρησε συνέντευξη στα «Ευρυτανικά Νέα» κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον τόπο των προγόνων του, μαζί με την οικογένεια του, τη σύζυγό του Μπρι και τα δύο παιδιά του, τη Ζωή και τον Νίκο (ΦΩΤΟ).

Η πρώτη επαφή έγινε μέσω του Twitter, με τον 50χρονο ομογενή να ανταποκρίνεται από την πρώτη στιγμή θετικά. Η προγραμματισμένη επίσκεψή του, άλλωστε, μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του στο Μικρό Χωριό πριν από λίγες ημέρες, έδωσε την ιδανική αφορμή για συνάντηση.

Στην Αμερική, για μια καλύτερη ζωή

Γιος μετανάστη, του Δημήτρη Ζαχαρόπουλου, ο οποίος το μακρινό 1950 άφησε πίσω του το Μικρό Χωριό, όπως χιλιάδες ακόμα Ευρυτάνες, για μια καλύτερη ζωή μακριά από τη ρημαγμένη Ελλάδα της Κατοχής και του Εμφυλίου.

Ο Ζαχαρόπουλος έφτασε στη Νέα Υόρκη, αφού σταμάτησε πρώτα στη Νήσο Ελις, όπως και πολλά εκατομμύρια άλλοι μετανάστες από κάθε γωνιά της Γης. Εκεί, στην καταγραφή των στοιχείων του, κάποιος Αμερικανός υπάλληλος βρήκε προφανώς… δύσκολο το όνομα του και αποφάσισε να το αλλάξει.

Το επίθετό του κόπηκε σε Ζάχαρης και το όνομά του έγινε Τζέιμς. Εργάστηκε σκληρά ως ηλεκτρολόγος για να προσφέρει καλές συνθήκες διαβίωσης στην οικογένειά του. Το 1965, στην «ελληνική» αποικία της Αστόρια, γεννήθηκε ο γιος του, στον οποίο έδωσε το όνομα Γιώργος.

Ένα ταλέντο γεννιέται

«Η ιστορία μου ξεκινά από τα 12 μου χρόνια. Πήγαινα στο σχολείο και σταμάτησα για λίγο σε ένα κατάστημα με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, όπου ο ιδιοκτήτης μου ζήτησε να βγάλω τα μηχανήματα από τα κουτιά τους και να τα συναρμολογήσω. Τότε, άρχισα να προγραμματίζω τους υπολογιστές με… κατσαβίδια, χωρίς καν πληκτρολόγιο», λέει στα «Ευρυτανικά Νέα» και προσθέτει ότι «όταν ήμουν 5 ετών, είχα ήδη αρχίσει να αναρωτιέμαι για το νόημα της ζωής, και στα 11 μου, το 1976, την εποχή του Πολέμου του Βιετνάμ, ένιωθα ότι αποστολή ζωής για μένα ήταν να κάνω κάτι για να δώσω στον κάθε άνθρωπο ατομικά περισσότερη ισχύ, να αλλάξω τις ισορροπίες. Ήθελα να δώσω στην ατομικότητα πιο μεγάλη δύναμη έναντι της κεντρικής εξουσίας».

Κάπως έτσι εξηγεί και την ενασχόλησή του με το χακάρισμα: «Οι φίλοι μου τότε, το 1977, ήταν χάκερ και συνηθίζαμε να κάνουμε δωρεάν τηλεφωνικές κλήσεις προς την Ελλάδα, καθώς το κόστος ήταν πολύ μεγάλο και οι γονείς μου δεν μπορούσαν να διαθέσουν τόσα χρήματα για να μιλήσουν με τους συγγενείς τους. Ο πατέρας και η μητέρα μου δεν καταλάβαιναν πως το ‘κανα!». Όσοι των γνώριζαν καταλάβαιναν από την πρώτη στιγμή πως ο Γιώργος δεν ήταν ένα συνηθισμένο παιδί, η έφεση, το ταλέντο και η δίψα του για την τεχνολογία δεν μπορούσε να περιοριστεί στα καλούπια και τους φραγμούς που βάζει η ηλικία. Την ίδια χρονιά (το ’77) θα πάρει δώρο από τα χέρια του πατέρα του τον πρώτο του ηλεκτρονικό υπολογιστή, έναν Apple II, ένα από τα πρώτα μηχανήματα που ερχόταν συναρμολογημένο, με τροφοδοτικό και πληκτρολόγιο.

Τα τεχνολογικά ερεθίμαστα με τα οποία έρχονταν σε επαφή τον γοήτευσαν και «έτσι, έβαλα στόχο να σπουδάσω στο ΜΙΤ», δηλώνει· σύντομα, ο γιος του Δημήτρη Ζαχαρόπουλου από το ιστορικό Μικρό Χωριό, στα ριζά της Χελιδόνας, θα αποδείκνυε ότι ήταν φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα.

zachary1

«Χτίζοντας» ένα σπουδαίο βιογραφικό

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο Γιώργος Ζάχαρης φοίτησε στο φημισμένο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, παίρνοντας το 1987 το δίπλωμά του στην επιστήμη των υπολογιστών και στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη ραγδαία αναπτυσσόμενη βιομηχανία της πληροφορικής, κατέχοντας διάφορες θέσεις σε μεγάλες εταιρείες, μεταξύ των οποίων η Apple, η Texas Instruments και η Silicon Graphics.

Η πρώτη εταιρεία που ίδρυσε δεν μακροημέρευσε, ενώ αποτυχημένη ήταν και η 2η απόπειρα, που ήταν σχετική με την εικονική πραγματικότητα, ένας όρος άγνωστος για την εποχή. «Η δεύτερη επιχείρηση (VPL Research) που ξεκινήσαμε, το 1989, ήταν αυτή που επινόησε τον όρο εικονική πραγματικότητα και μεταξύ άλλων εφηύρε το ψηφιακό γάντι. Αρχίσαμε να ασχολούμαστε με την εικονική πραγματικότητα 25 χρόνια πριν», σημειώνει στα «Ευρυτανικά Νέα». Η επιχείρηση όμως οδηγήθηκε σε πτώχευση, «χάσαμε όλα τα λεφτά μας και μείναμε άνεργοι», λέει. Η επόμενη επιχείρηση που ίδρυσε, το 1999, είχε -και διατηρεί ακόμα- την ονομασία Shutterfly, μια εταιρεία δημοσίευσης και διαχείρισης φωτογραφιών. Η εταιρεία έχει ετήσια έσοδα της τάξης του 1 δις δολαρίων, ο George Zachary όμως δεν έχει πλέον καμία ανάμιξη στην επιχείρηση, καθώς προέκυψαν προβλήματα με έναν εκ των συνιδρυτών της.

Twitter: το απόγειο της δόξας

Το 2004 και έχοντας ήδη αρχίσει να επενδύει σε τεχνολογικά startups, ξεκίνησε να εργάζεται για την Charles River Ventures, μια εταιρεία επένδυσης κεφαλαίων σε πρώιμα στάδια στον χώρο της τεχνολογίας. H CRV ιδρύθηκε το 1970 στη Μασαχουσέτη, με ζητούμενο την εμπορική εκμετάλλευση της έρευνας από το MIT. Το 2006 ο Γιώργος Ζάχαρης αποφασίζει να επενδύσει σε ένα ακόμα άγνωστο startup, το Twitter: μέσω της Charles River Ventures επενδύει 250.000 δολάρια, αποκτώντας το 1% ενός άγνωστου ακόμα τότε πρότζεκτ. Η είσοδος του Twitter στο Χρηματιστήριο απέφερε στο χαρτοφυλάκιο του επενδυτικού fund στο οποίο είναι σύμβουλος και συνέταιρος περί τα 100 εκατ. ευρώ. «Αναλογικά, τo Twitter θα είναι πιθανώς η επένδυσή μου με την μεγαλύτερη απόδοση από όλες», αναφέρει -και μάλλον έχει δίκιο. «Το έκανα επειδή πιστεύω στη βασική μορφή της ελληνικής δημοκρατίας. Όλες οι φωνές πρέπει να ακούγονται και να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Τότε σκέφτηκα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι το Twitter θα μπορούσε να γίνει η γειτονιά του κόσμου. Και αυτό συμβαίνει πραγματικά», είχε πει στο «Πρώτο Θέμα» πριν 2 χρόνια.

Ένα ακόμα παράσημο πρόσθεσε στο πέτο του όταν η Microsoft εξαγόρασε το δίκτυο Yammer (πρόκειται ουσιαστικά για το facebook των επιχειρήσεων), της εταιρείας Charles River Ventures στην οποία είναι μέτοχος και είδε 1,2 δις δολάρια να προστίθενται στους λογαριασμούς της εταιρείας… Τα λάθη ή καλύτερα οι άστοχες εκτιμήσεις είναι μέρος του παιχνιδιού, όμως, όπως επιβεβαιώνει: «Δεν σκέφτομαι τα χρήματα που έχασα από κάποια επένδυση, αλλά τις φορές που αστόχησα μπροστά σε μια καλή ευκαιρία. Για παράδειγμα, η μη συμμετοχή μου στη Google το 1998, όταν η αποτίμηση του 1/6 της κόστιζε μόλις 8 εκατ. δολάρια». Η αξία της Google εκτιμάται σήμερα στα 107 δισεκατομμύρια δολάρια.

Εμπόδια στην επιχειρηματικότητα

«Η Ελλάδα είναι χώρα που το σύστημα σταματά τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων, μια χώρα όπου η ελίτ είναι διαπλεκόμενη με τους πολιτικούς, κατάσταση που δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να προοδεύσει», θα πει με παράπονο από το Μικρό Χωριό. «Οι Αμερικάνοι πολίτες θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να έχει εισαχθεί στο νόμισμα του ευρώ. Ήταν μια παγίδα», σημειώνει. «Παράλληλα, όμως», συμπληρώνει, «…δεν κατανοούν το γιατί η χώρα μας έφθασε σε αυτό το σημείο σήμερα και αρκετοί θεωρούν πως για αυτό ευθύνεται το ότι οι Έλληνες δεν δουλεύουν αρκετά (πιστεύουν ότι «οι Έλληνες είναι όλη τη μέρα στην παραλία»). «Αυτό δεν είναι αλήθεια, είναι ένας μύθος που επιβιώνει ακόμα», λέει. «Οι άνθρωποι στην Ελλάδα εκτιμούν τη ζωή, αυτό είναι η αλήθεια». Και οι Γερμανοί απολαμβάνουν ζωή, αλλά με διαφορετικό τρόπο, τη λογική ότι όλα πρέπει να διέπονται από κανόνες και προδιαγραφές. «Αυτή είναι η δύναμή τους», τονίζει. Αντίστοιχα, «η δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται στο μυαλό και τον τουρισμό. Η ιστορία μας αποτελείται από τη Φιλοσοφία, τα Μαθηματικά και τη Φυσική, κλάδοι που αποτελούν τη βάση της επιστήμης των υπολογιστών».

zachary2

Φεύγουν τα ελληνικά μυαλά

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη διαρροή νέων επιστημόνων παγκοσμίως, καθώς μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια, 200.000 νέοι επιστήμονες, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και σημαντική εξειδίκευση και προσόντα, έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα. Τα παραπάνω επιβεβαιώνει και ο George Zachary: «Βρίσκομαι στη Silicon Valley 25 περίπου χρόνια και ποτέ δεν υπήρχαν εδώ πολλοί Έλληνες. Τα τελευταία 10 χρόνια όμως, το σκηνικό έχει αλλάξει και έτσι βλέπω πολλούς Έλληνες ηλικίας 20-25 ετών, οι οποίοι δεν μπορούν να ανοίξουν start up επιχειρήσεις στην Ελλάδα και αναγκάζονται να φύγουν για το εξωτερικό». «Όταν τους ρωτάω γιατί έφυγαν, μου απαντούν πως είναι δύσκολο να αναπτύξεις επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, με τη γραφειοκρατία να αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα», σημειώνει.

Αν η Ελλάδα ήταν μια start up εταιρεία, θα επένδυε σε αυτή; «Όπως είναι τώρα, όχι. Θα απέλυα όμως όσους διοικούν τη χώρα και θα προωθούσα νεότερους ανθρώπους ως ηγέτες». Στο αντεπιχείρημα πως ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ένας νέος άνθρωπος, ο κ. Zachary απαντά πως «…ναι, αλλά οι ιδέες του δεν στοχεύουν στην ανάπτυξη της χώρας. Θεωρώ ότι οι ιδέες του βασίστηκαν στις παλιές έννοιες του Μαρξισμού που με τη σειρά τους βασίστηκαν στον απόλυτο έλεγχο «προς τα κάτω».

«Νιώθω Έλληνας»

Ο George Zachary δίνει, όπως τονίζει, έμφαση στα απλά, τα καθημερινά, στην επαφή με τους ανθρώπους. «Αυτό είναι το νόημα της ζωής, αυτό είναι το νόημα του να κατάγεσαι από την Ευρυτανία!». Νιώθει Έλληνας, «…κάθε φορά που έρχομαι εδώ νιώθω σαν μην έφυγα ποτέ». «Τα παιδιά και η γυναίκα μου νιώθουν ευτυχισμένοι κάθε φορά που ερχόμαστε στην Ευρυτανία, όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους!», σημειώνει.

Η 39χρονη Αμερικάνα σύζυγός του (με καταγωγή από τη Σκοτία) και τα δύο του παιδιά, η Ζωή και ο Νίκος, έδωσαν άλλο νόημα στη ζωή του άλλοτε εργασιομανούς ομογενή («δούλευα 18 ώρες την ημέρα!»), που σήμερα απολαμβάνει τους καρπούς των προσπαθειών του. Στην Ελλάδα (και την Ευρυτανία) θα έλθει ξανά ύστερα από 2 χρόνια. Το επόμενο καλοκαίρι σειρά παίρνουν οι διακοπές στην Καραϊβική, όπου διαθέτει σπίτι σε νησάκι έκτασης 18 τ.χλμ, έναν πραγματικό επίγειο παράδεισο. Οι γονείς του, που δεν βρίσκονται σήμερα εν ζωή («ο πατέρας μου πέθανε πριν από 8 χρόνια και η μητέρα μου προ διετίας») σίγουρα θα ένιωθαν υπερήφανοι για όσα έχει καταφέρει ο 50χρονος Γιώργος Ζάχαρης, ένας από τους πλέον επιτυχημένους ανθρώπους παγκοσμίως στον τομέα του, ένα «δικό μας παιδί», ένας Ευρυτάνας στην καταγωγή -μα κυρίως στην ψυχή.