Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

ev media-logo

«Περί υγείας ο λόγος». Κάταγμα Colles - Γράφει η Χριστίνα Νούλα, ειδική φυσικοθεραπεύτρια

Το κάταγμα Colles αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά κατάγματα του άνω άκρου. Πρόκειται για εγκάρσιο κάταγμα της κερκίδας, περίπου 20-35 εκατοστά από την πηχεοκαρπική άρθρωση. Το κάταγμα του κάτω πέρατος της κερκίδας περιγράφηκε πρώτη φορά το 1814 από τον Abraham Colles, προς τιμή του οποίου πλέον αναφέρεται ως «Κάταγμα Colles».

600

Παρουσιάζεται ραχιαία γωνίωση του απώτερου τεμαχίου με αποτέλεσμα το κάταγμα να εμφανίζει παραμόρφωση δίκην ράχεως πιρουνιού.

Παρατηρείται σε μεγαλύτερο ποσοστό στο γυναικείο πληθυσμό απ’ότι στον αντρικό, ενώ εμφανίζεται σε μεγαλύτερη συχνότητα σε άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών.

Ο μηχανισμός πρόκλησης αυτού του κατάγματος είναι πτώση με το άνω άκρο και τον καρπό σε έκταση (όπως φαίνεται και στην εικόνα). Έτσι το αντιβράχιο δέχεται μια βίαιη φόρτιση, με τον καρπό να είναι σε έκταση και την οστική δομή της κερκίδας να αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις δυνάμεις που ασκούνται σε αυτή κατά την πτώση.

Σημαντικό ρόλο στην πρόκλησή του φαίνεται να παρουσιάζει και η ύπαρξη οστεοπόρωσης. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι το 85% των γυναικών που είχαν κάταγμα Colles είχαν και χαμηλά επίπεδα οστικής πυκνότητας και το 51% παρουσίαζε οστεοπόρωση.

Η διάγνωση αυτής της κάκωσης γίνεται με τη λήψη ιστορικού, την κλινική εξέταση του γιατρού και τον ακτινολογικό έλεγχο της περιοχής. Κατά την κλινική εξέταση ο ασθενής συνήθως αναφέρει την ύπαρξη ευαισθησίας στην περιοχή και  πόνο, που υπάρχει όταν η άρθρωση κινητοποιείται.

Το κάταγμα μπορεί να είναι παρεκτοπισμένο, όταν τα ριγμένα άκρα του οστού βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ τους, απαρεκτόπιστο ή συντριπτικό. Στις δύο πρώτες κατηγορίες η χρήση νάρθηκα κρίνεται ως απαραίτητη, ενώ στην τρίτη ο συνδυασμός νάρθηκα με διοστικές βελόνες κρίνεται σκόπιμος, ώστε τα ριγμένα κομμάτια του οστού να λάβουν την κατάλληλη θέση, η οποία θα επιτρέψει την πόρωση του κατάγματος σε σωστή θέση.

Οποιαδήποτε μορφή και αν έχει το κάταγμα η φυσικοθεραπεία κρίνεται απαραίτητη από τις πρώτες κιόλας μέρες. Η κινητοποίηση περιφερικών αρθρώσεων, ώστε να απορροφηθεί το οίδημα και να διατηρήσουν οι συγκερκιμένες αρθρώσεις την κινητικότητά τους, παίζει σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα αποκατάσταση της κάκωσης.

Η κινητοποίηση της άρθρωσης, κατά κύριο κανόνα, ξεκινάει περίπου στις 6-7 εβδομάδες μετά τον τραυματισμό. Στόχος της φυσικοθεραπείας σε αυτό το στάδιο είναι να μειωθεί ο πόνος, να αποκτήσει το χέρι πλήρη τροχιά κίνησης και να ενδυναμωθεί το μυϊκό σύστημα της περιοχής, ώστε το άτομο να είναι ικανό να δραστηριοποιείται στην καθημερινότητά του.

Έχει αποδειχθεί από πρόσφατες έρευνες ότι άτομα που δεν ακολουθούν πρόγραμμα φυσικοθεραπείας μετά από κάταγμα Colles παρουσιάζουν δυσκολία στο να ανταπεξέλθουν σε καθημερινές δραστηριότητες λόγω έλλειψης της απαιτούμενης έκτασης του καρπού και αδυναμίας κατά τη σύλληψη.

Κλείνοντας, το κάταγμα Colles είναι μια από τις συνηθέστερες μορφές κατάγματος στο άνω άκρο. Τα άτομα με οστεοπόρωση παρουσιάζουν υψηλού βαθμό κίνδυνο για την πρόκληση κατάγματος. Η φυσικοθεραπεία μπορεί να παρέμβει από τα πρώτα κιόλας στάδια, ώστε η επάνοδος του ατόμου στις καθημερινές του δραστηριότητες να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια και όσο το δυνατό σε μικρότερο χρονικό διάστημα.

Πηγές:

1. «Appley’s: Σύγχρονη Ορθοπαιδική και Τραυματιολογία», Solomon L., Warwick D, Nayagam S., 2005, Εκδόσεις Πασχαλίδης

2. «Κλινική αντιμετώπιση καταγμάτων», McRae R., Esser M.,2008, Εκδόσεις Πασχαλίδης

3. «Do Colle’s fracture patiens benefit from routine referral to physiotherapy following cast removal ?», Watt C., Taylor N., Baskus K., 2000,  Archives of Orthopaedic and trauma surgery

4. «Rehabilitation after falls and fractures», Dionyssiotis Y., Dontas I.A., Economopoulos D., Lyritis G.P., 2008, Journal of musculoskeletal and Neuronal interactions

5. «Rehabilitation protocol for undisplaced Colles’ fractures following cast removal», Balsky S., Goldford R., 2000, Journal of Canadian Chiropractic association

6. «Stabilization and treatment of Colles’ fractures in elderly patients», Blakeney W., 2010, Clinical Interventions in Aging


Γράφει η Νούλα Γ. Χριστίνα

Ειδική Φυσικοθεραπεύτρια