Τρίτη, 2 Ιουνίου 2020

ev media-logomenoume-asfaleis

"Καραντίνα, ώρα μηδέν. Καιρός να ξαναβρείτε τον χαμένο σας εαυτό!". Aρθρο από την έντυπη έκδοση

άρθρο από την έντυπη έκδοση

Δευτέρα πρωί. Ξυπνάω στο δεύτερο χτύπημα του ξυπνητηριού όπως κάθε μέρα και όπως κάθε μέρα, κοιτάζω απρόθυμα το ρολόι για να υπολογίσω πόσα λεπτά έχω μέχρι να πρέπει να σηκωθώ για να μην τρέχω να προλάβω να ετοιμαστώ. 8:15 η ώρα. Ωχ, έχω αργήσει ήδη. Ελαφρώς πανικόβλητη και μισοκοιμισμένη, τρέχω προς το μπάνιο.tzaki-biblio-ginaika

Λίγα λεπτά και ένα κρύο πλύσιμο αργότερα, προσπαθώ να καταλάβω γιατί έβαλα το ξυπνητήρι τόσο αργά. Και μετά ξαφνικά θυμάμαι. Δεν έχει δουλειά σήμερα. Ούτε για τις επόμενες δεκατρείς ημέρες. Δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι μπορώ να σηκωθώ με την ηρεμία μου; Διόρθωση: Βασικά, τι σημαίνει αυτό;

#Μένουμε σπίτι -και μετά;

Η είδηση για πανδημία του κορονοϊού ήρθε κυριολεκτικά σαν κορώνα στο κεφάλι των περισσοτέρων εργαζομένων και πέρα από τον πανικό της ασθένειας, έσπειρε και έναν γενικότερο πανικό του πώς πορευόμαστε από εδώ και πέρα. Όχι μόνο ως ανησυχία για το αύριο σε εργασιακό επίπεδο αλλά κυρίως ως απορία του πώς θα διαχειριστούμε τον χρόνο που ανέλπιστα μας δόθηκε.

«Δεν ξέρω τι να κάνω μέσα στο σπίτι για 14 μέρες, δίνω μία μεγάλη πιθανότητα αν δεν με προλάβει ο ιός να πεθάνω από την πλήξη» με ενημερώνει μια πολύ καλή μου φίλη, η οποία, φύσει και θέσει εργασιομανής όπως και η αφεντιά μου, τα έχει δει κωλυόμενα «Απλώς δεν μπορώ να κάθομαι. Είναι τόσο παράλογο;» . Όχι δεν είναι παράλογο. Αλλά συνάμα δεν είναι και απαραίτητο ότι θα κάθεσαι όλη μέρα επειδή θα βρίσκεσαι σπίτι.

Έχουμε γαλουχηθεί με το σκεπτικό πως εάν δεν βρισκόμαστε σε διαρκή κίνηση και απασχόληση που να σχετίζεται κάπως με δουλειά, κάνουμε κάτι λάθος. Έτσι, εάν δεν τρέχουμε συνεχώς, νιώθουμε πως δεν κάνουμε τίποτα ουσιαστικό. Και κάπου εκεί, μέσα στο χάος της καθημερινότητας, έχουμε χάσει τον εαυτό μας. Καιρός λοιπόν να ξαναγνωριστούμε.

Ανακαλύπτοντας όσα έχω

ξεχάσει ότι μου αρέσουν

Μένοντας στα σπίτια μας για παραπάνω από μία ημέρα, σημαίνει ότι επιτέλους θα έχουμε λίγο χρόνο να ασχοληθούμε με πράγματα πέραν των οικιακών εργασιών, τα περισσότερα εκ των οποίων είχαμε ξεχάσει ότι τα θέλαμε. Εκείνο το βιβλίο που έχουμε αγοράσει αλλά δεν έχουμε βρει χρόνο να ανοίξουμε ακόμη (στη δική μου περίπτωση πέντε βιβλία), εκείνη την ταινία που θέλουμε μήνες να δούμε αλλά όλο μας έπαιρνε ο ύπνος στο πρώτο πεντάλεπτο, εκείνο το φαγητό που όλο λέμε να φτιάξουμε αλλά «είναι μπελαλίδικο το άτιμο». Εκείνο το χόμπι, που όλο λέμε να δοκιμάσουμε γιατί είναι μικρή η ζωή για να αφήνεις απωθημένα. Είναι τόσα εκείνα που έχουμε να κάνουμε και τόσο γεμάτος ο φαινομενικά άδειος χρόνος τελικά.

Βάζοντας σε τάξη

μυαλό και σώμα

Μέσα στη συνεχή ροή της καθημερινότητας, ουκ ολίγες φορές λησμονούμε τόσο το μυαλό όσο και το σώμα μας, τα οποία θέλουν και τα δύο την άσκησή τους για να είναι στο peak της απόδοσής τους. Αυτή η περίοδος λοιπόν συνιστά μια εξαιρετική ευκαιρία για όλους μας να ξαναβρούμε τη ψυχοσωματική μας φόρμα, ο καθένας με τον τρόπο του και στο μέτρο που θέλει και μπορεί.

Ένας περίπατος στη φύση όπου δεν υπάρχει ψυχή να μαζέψουμε ήλιο και οξυγόνο είναι μια καλή αρχή. Όσον αφορά στο πνευματικό κομμάτι δε, είναι μια καλή ευκαιρία να καταγράψουμε όλα όσα μας ανησυχούν σε αυτή τη φάση της ζωής μας. Βάζοντας σε τάξη τις σκέψεις μας απελευθερώνουμε το μυαλό μας για να ασχοληθεί με όσα πραγματικά έχουν σημασία. Επιπλέον, ενισχύουμε την άμυνα του οργανισμού μας ο οποίος απαλλάσσεται από τα περιττά άγχη και βάρη.

Στην πρώτη γραμμή

ο ρεαλισμός

Σε όλη αυτή τη διαδικασία που καλούμαστε να διαχειριστούμε καταλυτικό ρόλο παίζει το να της δώσουμε τη βαρύτητα και σημασία που αρμόζει. Αντιμετωπίζοντας κάθε κατάσταση της ζωής μας με ρεαλισμό μπορούμε όχι μόνο να ανταποκριθούμε εποικοδομητικότερα σε κάθε πρόκληση αλλά και να απολαύσουμε κάθε στιγμή ουσιαστικότερα, αφού τίποτε δεν λαμβάνεται ως δεδομένο.

Αυτό είναι κάτι που δεν έχει αλλάξει αφού είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την ανθρώπινη φύση. Ανέκαθεν οι άνθρωποι μάζευαν στιγμές και αυτό το συνονθύλευμα των στιγμών είναι η ζωή του καθενός. Ας δούμε αυτές τις ημέρες σαν μια ευκαιρία να εμπλουτίσουμε τη συλλογή μας. Ας το εκμεταλλευτούμε, έχοντας υπόψη μας ότι το μόνο που δεν επιστρέφει, δεν ανταλλάσσεται και δεν μεταβιβάζεται είναι τελικά, ο χρόνος.

 

Τουμπανιάρη Κωνσταντίνα

MSc in Psychology of Human Learning and Performance

Life Coaching - Work Psychology - Emotional Intelligence